Van weerstand naar enthousiasme

IntrigerendWie weerstand ervaart, verzet zich tegen een bestaande situatie. Dit verzet kan intern blijven, waarbij het bijvoorbeeld als een onderstroom van ontevredenheid ervaren wordt. Ook kan het als frustratie naar anderen geuit worden. We kunnen tegen van alles weerstand hebben: van het neuspeuteren van de buurjongen, tot het weer of de werkzaamheden die van ons verwacht worden.

In dit geval leg ik de focus op dat waar we invloed op hebben: ons eigen leven. Misschien heb je weleens een sterk verlangen gehad om iets vorm te geven en was je toch geremd om dit in de wereld te zetten. Dat kan om kleine verlangens gaan als het maken van een gedicht, of om grote verlangens als het realiseren van een droom.

Hoe kan het dat je ergens werkelijk naar kunt verlangen en dat je als het erop aankomt niet datgene kunt doen wat ervoor nodig is? Je hebt bijvoorbeeld een idee, voelt een vonk van enthousiasme en voor je het weet gooi je er een plons aan demotiverende gedachten overheen.

Zouden we ons door enthousiasme en vertrouwen laten voortstuwen dan zou onze creativiteit volop vloeien. We zouden als een rivier vanzelf naar onze bestemming stromen. Helaas slibt deze creatieve stroom maar al te gemakkelijk dicht. Dat kan zowel door de fijne kleiachtige substantie van zich herhalende negatieve gedachten, als door grote brokken keiharde angsten. Of het nu om het één of het ander gaat: het resultaat is hetzelfde. We blokkeren onszelf en bereiken niet waarnaar we verlangen. Dan zijn we niet tevreden met waar we zijn en kunnen tegelijkertijd geen kant op: we zitten in de weerstand.

De weerstand kan zowel zichtbaar zijn in passiviteit als in overmatige activiteit. In het eerste geval is iemand lamgeslagen, in het tweede tracht iemand zich met veel geweld te verzetten tegen de bestaande situatie. Het kan onmogelijk lijken om met gemak door weerstand heen te bewegen. Toch kan het!  Eigenlijk hoeven we alleen maar een klein beetje enthousiasme te voelen om de weg vrij te maken. Als het enthousiasme een klein beetje stroomt, zal zij als vanzelf meer ruimte gaan innemen. Zelfs een kalm kabbelend riviertje zal uiteindelijk de hardste rotsen uitslijten.

Wil je enthousiasme oproepen, dan kun je jezelf de volgende vraag stellen: ‘Wat is de eerste, kleine stap die ik NU kan zetten?’ Volg vervolgens meteen deze impuls. Wacht geen seconde! Zo ben je demotiverende gedachten voor. Stel de vraag, luister en volg. Dan kun je de vraag herhalen voor de volgende stap en de volgende. Zo krijgt je motivatie steeds meer vaart en stroomt je creativiteit steeds vrijer.

 

 

 

Comments are closed.

Powered by WordPress. Designed by Woo Themes